Entri yang Diunggulkan

Dahulu Mana, Telur dan Ayam?

Pertanyaan klasik dan ajeg yg jadi bahan debat tanpa ujung jika ngrembug bab Sangkan adalah... . . . . . Disit ndi endog karo pitik? (Dulu m...

Tampilkan postingan dengan label pitukone. Tampilkan semua postingan
Tampilkan postingan dengan label pitukone. Tampilkan semua postingan

Minggu, 28 Desember 2014

Kesimpulan Akhir



Kesimpulan akhir setelah nglembur nonton Mahabharata (cuz g sabar
nunggu yg diputer di ANTEVE) adalah...

"LUHUR LAN ASORING MANUNGSA GUMANTUNG MARANG PITUKONE-PAKARTINE. KABEH
BAKAL NGUNDUH WOHING PAKARTI."

Kesimpulan yg sama yg ku dapatkan saat aku selesai membaca Mahabharata
sesuai pakem Jawa (meski hanya garis besarnya saja).

Untuk kedalaman pelajaran alias piwulang dan kaweruhnya, masing-masing
memiliki kekhasan sesuai akar budaya setempat. Berhubung aku Wong
Jawa, dari kecil yang ku baca, tonton dan dengarkan adalah yang Jawa (yang India,
kelas 6 SD baru mulai tahu, itupun dengan banyak pertanyaan, sebab banyak
perbedaan dengan yang Jawa) maka yang Jawa lebih banyak kupahami, bisa
diterima dan nabet di hati daripada yang India.

Kesimpulan pokok hanya satu, tambahane? Uuuakeeeeeh... Baik yang India
maupun yang Jawa.

Plus... Tokoh maupun karakter yang disukai sesungguhnya juga
mencerminkan pribadhi kita dan atau cita-cita kita. Betul ga? Akan
seperti apa kita dalam memahami, juga sesuai dengan kapasitas dan
kemampuan kita.


Kebumen, 28 Desember 2014
-Djati-

Jumat, 17 Oktober 2014

Pusat Lelakoning Bawana

Sapa ta kang dadi Pusat Lelakoning Bawana?

Manungsa.

Tanpa ana manungsa, ora bakal ana lelakon ing bawana.

Kabeh kang ana ing jagad iya bawana kang gumelar iki kanggo manungsa,
digunakake lan diolah dening manungsa kanggo nyukupi butuhing
manungsa.

Sapira kuwasane manungsa anggone nggelar lan nggulung jagad iya bawana
iki, gumantung marang sapira kapinterane, kaluwihane, iguh pratikele
manungsa ngolah bawana saisine.

Manungsa kuwe sinakarsa, apa kang den usahakake iya diikhtiari pasti
diijabah dening Gusti Allah Kang Maha Mahaning Maha sesuai pitukon
manungsane.

Ala lan becik, nyimpang lan utama, asor lan luhur kasile saka
pitukone, uga manungsane dewe kang ngrasakake. Kabeh mau gumantung
marang obah mosike, dinamikane manungsane sesuai jaman kang lagi
kelakon.

Sangsaya abot pitukone saya dibelani tohpati pisan, sangsaya
ngedab-edabi kasile.

Mula, sanajan manungsa kuwe kang dadi Pusat Lekakoning Bawana, manawa
ora hanjaman lan ora gelem iguh pratikel, pasti bakal kalindes dening
lakuning jaman. Tundone kesandung ing rata kebenthus ing awang-awang,
hidup segan mati tak mau... Apes mblebes...
Saya saya manawa ora gelem gregah tangi kanggo mbengkas kabeh rubedha,
reruweh lan kala kang disandang... Duh, paribasan agawe cilaka pitung
turunan...

Saiki, kari kepriye manungsane, arep dadi Pusat Lelakoning Bawana
(saora-orane Bawana Pribadhi-ne dewe, syukur bage manawa bisa bawana
kang gumelar iki), apa mung dadi penonton kang anut grubyuk melu
lakoning liyan?

Jawaben dewe, ananging eling den eling, jawabane kudu dinyatakake
supaya jujur marang pribadhine karana wus nglakoni apa kang dadi
jawaban mau.


Kebumen, Jumat, 17 Oktober 2014, 15:30
-Djati-